goldcup
24 شهریور 1401 - 11:45

زائران ایرانی در پیاده روی اربعین: با کودکانتان بیایید تا روضه اسیری اهل بیت(ع) را درک کنید+فیلم

زائر شیرازی می‌گوید: «من اولین بار است به کربلا می‌آیم. اینجا روضه مصور است. با پای پیاده می‌آییم اما اینجا به ما رسیدگی می‌شود. عراقی‌ها به ما احترام می‌گذارند.» به گزارش گروه حج و زیارت خبرگزاری فارس، کافیست لحظه‌ای کنار بایستید و چشم بیندازید به مردمی که از شهرها و روستاهای مختلف ایران قدم در مسیر پیاده روی اربعین گذاشتند. یکی با بچه کوچک آمده و دیگری کمک حال پدر یا مادر پیرش هست. دیگری فرزند معلولش را به نیت شفا روی ویلچر می‌برد و بچه‌های کوچک بازیگوشانه به دنبال والدین خود حرکت می‌کنند. زوج‌های جوان سرخوشانه با هم راه می‌روند و از روزهای آینده زندگی زیر سایه اهل بیت صحبت می‌کنند و دختران و پسران مجرد هم که با دوستانشان قدم در مسیر می‌گذارند از چهره‌هایشان معلوم است که دارند در این لحظات معنوی کیف می‌کنند. اینجا اگر زائری حس کند کسی نیاز به کمک دارد، برایش فرقی ندارد هفت پشت غریبه باشد یا از همسفری‌های خودش، الویت در آن لحظه برایش رفع مشکل آن فرد است. همه زائرها با هدف قدم بر می‌دارند. یکی می‌گوید مریض دارم، یکی می‌گوید برای ظهور امام زمان(عج) راه می‌روم و دیگری می‌گوید من نایب شهدایی هستم که رفتند تا امروز راه برای ما باز باشد. *به نیت فرج آقا امام زمان(عج) قدم‌هایم را بر می‌دارم *به نیت فرج آقا امام زمان(عج) قدم‌هایم را بر می‌دارم*به نیت فرج آقا امام زمان(عج) قدم‌هایم را بر می‌دارمخانمی که از مشهد مسافر این راه است می‌گوید: «هشت روز است سفر را آغاز کردیم و الان سه روز است که پیاده روی را شروع کردیم. من به نیت فرج آقا امام زمان(عج) قدم‌هایم را بر می‌دارم. این سومین بار است که به این مراسم معنوی می‌آیم.» اخبار کسانی که پشت مرز مانده‌اند به گوش این خانم رسیده، و دلش می‌خواهد به آنها بگوید: «من به نیابت از همه کسانی که به هر دلیلی نتوانستند بیایند راه می‌روم و امیدوارم همه کسانی که پشت مرزها ماندند رزق زیارت قسمتشان شود و همان طور که ما طلبیده شدیم آنها هم طلبیده شوند.» *به عشق امام‌مان می‌آییم اما هدف دیگری هم برای آمدن به پیاده روی داریم *به عشق امام‌مان می‌آییم اما هدف دیگری هم برای آمدن به پیاده روی داریم*به عشق امام‌مان می‌آییم اما هدف دیگری هم برای آمدن به پیاده روی داریمراهپیمایی اربعین صرفا رفتن به یک سفر نیست. قرار است واقعه‌ای زنده بماند که ۱۴۰۰ سال پیش رقم خورده. واقعه‌ای که رخ داد تا اسلام زنده بماند. حالا مردم در این مسیر عشق قدم می‌گذارند تا در عین سوگواری و گریه کردن برای ستمی که به خاندان پیامبر (ص) روا داشته شد، اعلام کنند، امروز همان قدر اسلام زنده است که ۱۴۰۰ سال پیش بود. زائری که از تهران خود را به این مراسم رسانده می‌گوید: «سال‌ها مقابل دشمنان اسلام ایستادگی کردیم برای اینکه راه کربلا باز شود و همچنان باز هم بماند. این مراسم اگر چه به عشق امام حسین(ع) است اما هدف دیگری هم برای آمدن به پیاده روی داریم و آن هم بر هم زدن نقشه سوء دشمنان است که با تبلیغات منفی سعی می‌کنند این راه و این حرکت را زیر سوال ببرند. ما تشنه زیارتیم و دوست داریم هر سال بیاییم.» * بزرگترین تفاوت این پیاده روی با مسیری که اهل بیت را به اسیری بردند * بزرگترین تفاوت این پیاده روی با مسیری که اهل بیت را به اسیری بردند* بزرگترین تفاوت این پیاده روی با مسیری که اهل بیت را به اسیری بردنداز عراقی‌ها چه می‌شود گفت؟ طوری از زوار پذیرایی می‌کنند که شاید کمتر کسی از عزیزانش هم اینگونه متواضعانه میزبانی کند. از بچه‌های کوچک تا مردان و زنان بزرگسال‌شان طوری خدمت می‌کنند که بقیه خجالت می‌کشند مقابل این همه تواضع عکس العمل نشان دهند. خالصانه‌ترین خدمات خود را به هر شکل و صورتی که در پیاده روی اربعین به زوار امام حسین(ع) ارائه می‌دهند. العملتریناصلا اگر قرار باشد بزرگترین تفاوت این مراسم را با ۱۴۰۰ سال پیش مقایسه کرد همین قسمت پیاده روی است. تفاوتی که این زائر شیرازی خوب به روضه‌اش اشاره می‌کند: «من با همسرم و فرزندانم از شیراز آمدیم. سه روز است که پیاده روی را آغاز کردیم. در این مسیر به خاطر بچه‌ها کمی اذیت شدیم اما عشق این سفر به همین سختی‌هاست. بچه‌های ما مگر خون‌شان رنگین‌تر از فرزندان امام حسین(ع) است؟» اشک در چشمان این مادر جوان نقش می‌بندد: «من اولین بار است به کربلا می‌آیم. اینجا روضه مصور است. با پای پیاده می‌آییم اما اینجا به ما رسیدگی می‌شود. عراقی‌ها به ما احترام می‌گذارند. هر لحظه با خودم فکر می‌کنم خاندان پیامبر(ص) را چگونه با آن وضعیت به اسیری بردند، آن هم با پای پیاده و شکنجه و در حالی که عزیزانشان هم مقابل چشمشان به شهادت رسیده بودند.» این خانم شیرازی که قرار است در انتها چشمش به ساحت مقدسی روشن شود، اینگونه از دیدار با حرم امام حسین(ع) صحبت می‌کند: «اولین بار که حرم را ببینم نمی‌دانم چه می‌توانم بگویم. ما شرمنده سیدالشهدا(ع) هستیم و فکر می‌کنم جز طلب فرج امام زمان(عج) نتوانم حرف دیگری به آقا بزنم.» پایان پیام/
منبع: فارس
شناسه خبر: 733582